بسم الله الرحمن الرحیم
یکی بود یکی نبود... آن که بود آن که نبود را آفرید و این جلوه گری را فاطر نامید...بانو یی بود جوان و پرمشغله، در معروف ترین خانواده ی دنیا
در کل زمان ها و مکان ها. پدری بود که خبر آمدنش از خیلی وقت پیش تر از آمدنش به دست
مردم رسیده بود.
او آمد.
این پدر فرزنددار شد. یک دختر. دختری شبیه پدر اما در اختفا
چون شب.
دختری که در جوانی
با آقایی معروف ازدواج کرد. این آقا، پسرِ عموی پدرش بود. آقایی که مثل روز بود.
چه زیباست رویت روز در برابر شب.می گویند فرزندان، صفات را از مادرانشان به ارث میبرند. می
گویند اعمال از صفات ناشی می شوند.این مادر در جوان
برچسب:
نویسنده: مریم موسوی
تاريخ: سه
شنبه
6 مهر
1395 ساعت: 19:49